شرکت مزرج با نگاهی انسانمحور، تلاش میکند پروژههای عمرانی را به عرصهای برای پیوند میان فرهنگ کهن و نیازهای امروز بدل کند؛ از طراحی هماهنگ با اقلیم و مصالح محلی گرفته تا رعایت استانداردهای جهانی، همه در خدمت ساختن شهری است که اصالت، زیبایی و رفاه را یکجا در آغوش میگیرد.
توسعه، فراتر از ساختوساز
حامد پورمحمد، عضو هیئتمدیره شرکت مزرج، میگوید: «توسعه عمرانی تنها به معنای ساخت سازههای جدید نیست، بلکه پاسداشت ریشههای فرهنگی و هویت بومی مردم نیز بخش جداییناپذیر آن است.»
به گفته او، پیش از هر پروژه در خراسان مطالعات میدانی و فرهنگی انجام میشود تا عناصر معماری اصیل همچون آجرکاریها، طاقها، ایوانها و حتی رنگها و بافتهای سنتی در طرحهای نو بازتاب یابد.
سهگانه طراحی پایدار؛ اقلیم، مصالح، استانداردها
مزرج برای هر پروژه «دستورالعمل طراحی اقلیمی» تدوین میکند. این دستورالعمل سه محور اصلی دارد:
• اقلیممحوری: بررسی دما، تابش خورشید، باد و بارش برای همسویی پروژه با طبیعت و کاهش مصرف انرژی.
• مصالح بومی: استفاده از سنگها و آجرهای محلی برای کاهش هزینه حملونقل و ایجاد اشتغال مستقیم در منطقه.
• استانداردهای ملی و بینالمللی: بهرهگیری از مهندسی سبز و نوین برای ایمنی، پایداری و اقتصادیتر شدن پروژهها.
پاسخ به چالشهای مشهد
مشهد با تراکم بالای جمعیت و فشار بر زیرساختها روبهروست. مزرج سه راهکار محوری را برای مدیریت این چالشها ارائه میدهد:
۱٫ طراحی انسانمحور: تمرکز بر فضای سبز، مسیرهای پیادهروی و محیطهای فرهنگی؛ نمونه آن در پروژههای قاسمآباد دیده میشود.
۲٫ مدیریت هوشمند تراکم: استفاده از الگوهای بومی و راهکارهای نوین برای تامین تراکم موردنیاز همراه با حفظ کیفیت زندگی.
۳٫ زیرساخت پایدار: فراتر از ساخت واحد مسکونی، ایجاد دسترسی مناسب به حملونقل عمومی، جادههای ایمن و خدمات شهری.
پیوند توسعه با معنویت
پورمحمد تأکید میکند: «مشهد تنها یک شهر اقتصادی یا مسکونی نیست؛ پایگاه معنوی ایران و میزبان میلیونها زائر است. از این رو نیازهای زائران در اولویت پروژههای ما قرار دارد.»
به گفته او، طراحی مسیرها و ایستگاههای حملونقل شهری باید تردد زائران به حرم مطهر را سادهتر و ایمنتر کند. همچنین معماری پروژهها با الهام از نشانههای اسلامی–ایرانی باید با فضای معنوی مشهد همخوانی داشته باشد تا هویت این شهر خدشهدار نشود.
نگاه مزرج به آینده
این شرکت باور دارد که آینده شهرها تنها با برجها و سازههای مرتفع تعریف نمیشود؛ بلکه کیفیت زندگی، پیوند نسلها با گذشته و سازگاری با محیط زیست است که آینده را پایدار میسازد. در همین راستا، مزرج میکوشد الگویی برای شهرسازی نوین ایرانی ارائه دهد؛ الگویی که توسعه را با روح شهر گره میزند.
الگوی بومی برای شهرهای دیگر
تجربههای موفق مشهد میتواند به عنوان الگوی شهرسازی در سایر استانها نیز به کار گرفته شود. استفاده از مصالح محلی، مدیریت هوشمند منابع و توجه به هویت فرهنگی، سه ستون اصلی این الگو هستند؛ الگویی که نشان میدهد توسعه، زمانی معنا دارد که مردم خود را در آینه شهرشان بازشناسند.
نتیجه آنکه مزرج توسعه را نه جایگزینی برای هویت شهری، بلکه ابزاری برای رفاه مردم و حفظ اصالت فرهنگی میداند.
دیدگاه خود را بنویسید